Alcides B1: Met opgeheven hoofd uit de beker.

Op donderdagavond mocht Alcides B1 aantreden tegen VV Gorecht B1 uit Haren. Deze keer een 



uitwedstrijd. Dat werd dus een behoorlijk tochtje richting het noorden van het land. Nu maar hopen 



dat we niet terug moesten met lege handen. Na enig creatief speurwerk, wisten we enige informatie 



op te duiken van deze voor ons onbekende tegenstander. Een goede tien en twee snelle handige 



buitenspelers en een beste keeper, kregen we te horen. Zo creatief we moesten wezen voor het 



vergaren van enige gegevens over dit team, zo creatief werd ook het ritje er naar toe. De tijd die er 



nodig was voor het overbruggen van de noodzakelijke kilometers naar het sportpark in Haren, werd 



min of meer verdubbeld door de tijd die we kwijt waren om in Haren de velden van deze plaatselijke 



voetbalclub te vinden. Na enige tijd kwamen de velden in beeld, echter het bereiken van het park 



ging met enige vindingrijkheid gepaard. De laatste meters werden uiteindelijk afgelegd over het 



fietspad. Het meest verwonderlijke was eigenlijk nog wel dat de fietsende tegenliggers niet verblikte 



of verbloosde om deze doordachte oplossing.



Na de wedstrijdbespreking het veld op en zorgen dat door een intensieve warming-up de inwendige 



temperatuur bij de heren spelers even flink werd opgekrikt. Van de omgeving hoefde men dit 



namelijk niet te verwachten. Na de afsluitende bemoedigende woorden kon er met een gehavend 



team worden aangetreden. Boye , Wouter en Guido waren nog niet blessurevrij en Marnix was nog 



niet geheel herstelt van de wedstrijd tegen FC Meppel. De reden waarom drie spelers van de C1 aanj 



de Alcides B1-selectie waren toegevoegd. Jorik, Jorian en Salim dank voor jullie bereidheid.



Waar we meenden met een behoorlijke weerstand te maken te krijgen, viel dat eigenlijk wat tegen. 



Gorecht liet Alcides het spel maken. Bij niet balbezit trok Gorecht zich terug rond de middenlijn en 



soms zelf er overheen, zodat er een compact voetspel ontstond voornamelijk op de helft van de 



tegenstander uit Haren. Met countervoetbal probeerde zij na een balverovering snel op te stomen 



richting het doel van de Alcideanen. Hier lag dus hen gevaar, maar dat werd de eerste 20 tot 25 



minuten keurig door onze dappere middenvelders en zeker ook door de sterk optredende laatste 



linie keurig voorkomen. Alcides had het initiatief en probeerde met wisselende loopacties en 



combinatievoetbal de linies van Gorecht in enige mate uit elkaar te spelen. Dat was geen 



gemakkelijke opgave aangezien zij weinig tot geen initiatief ondernamen om verder vooruit van hun 



eigen doel af te willen spelen. Enige intentie om zelf het spel te willen maken, was bij hen niet 



zichtbaar. Alcides probeerde te voetballen maar de bal was moeilijk in de voorste linie te krijgen door 



het kort verdedigende dubbel dekkende werk van de laatsten van Gorecht. Kwamen zij tot 



balverovering dan was de duur van het balbezit eg kort. De meeste ballen werden over de zijlijn 



gespeeld of soms zelfs het aangrenzende hoofdveld opgejast. Al met al, Alcides probeerde het echt 



wel, had het initiatief en daar zette Gorecht tot dan toe niet al teveel tegenover. Toch staan zij 



bovenaan in de noordelijkste hoofdklasse. Dit zette ons toch wel aan het denken voor wat betreft het 



niveau in deze competitie. Na iets meer dan een half uurtje kreeg Gorecht dan toch datgene waar op 



zij al die tijd aan het azen waren. De eerste en min of meer enige counter, werd bij de tweede paal 



binnen gelopen. Balen, want zoals gezegd was er maar één ploeg die echt wilde voetballen en dat 



waren de geel-zwarten uit Meppel. Niet al teveel later moest Marnix het veld verlaten en werd hij 



vervangen door Jorian. De blessure, als erfenis meegenomen uit de voorafgaande wedstrijd, bleek 



van dien aard dat hij de wedstijd niet kon vervolgen. Gezegd mag worden dat Jorian hem de 



resterende speeltijd met verve verving. Kort voor rust leek Jurre de dikverdiende gelijkmaker binnen 



te schieten. Zijn ingeschoten vrije trap leek het doel te gaan missen, maar het meegegeven effect 



deed de bal verrassend draaien richting het doel. Hun behoorlijk in lengte uit de kluiten gewassen 



keeper stond erbij en keer erna. De bal belandde jammerlijk voor onze B1 op de deklat waardoor 



Alcides alsnog met een 1 – 0 achterstand de kleedkamer kon opzoeken. Pauze.



Waar we de laatste wedstijden heerlijk positief konden terugkijken op een geslaagde eerste helft, 



was ook nu hier weer sprake van. Ten strijde gaan tegen een dergelijk optredende ploeg, is 



simpelweg niet gemakkelijk. Na enkele tactische aanvullingen, in de hoop Gorecht wat meer uit 



elkaar te spelen, werd er begonnen aan het tweede bedrijf.



Al snel werd zichtbaar dat Gorecht niet van speelstijl wilde veranderen. Bij Alcides hadden er enkele 



kleine omzettingen plaats gevonden, in de hoop dat dit de kans zou vergroten om te komen tot 



minimaal één doelpunt. Jorik kwam er in de aanval bij en mocht de stand na een goede twintig 



minuten niet zijn veranderd, dan zou Brecht naar het front worden gestuurd. Dit hield natuurlijk 



enige risico in, maar dan was het alles of niks. Ook nu liet Alcides het betere voetbal zien. De 



bereidheid om voor elkaar te werken was groot, de positie-overnames werden goed uitgevoerd en 



de mannen verschenen meer in de zestien en dus voor het doel van Gorecht. Ook met enkele 



afstandsschoten werd het doel onder vuur genomen, maar de eerder benoemde lengte van hun 



keeper deed er voor zorgen dat hij de ballen redelijk gemakkelijk kon pareren. In het verloop van de 



tweede helft stond nog steeds dezelfde stand op het scorebord, de reden waarom Brecht de voorste 



linie kwam ondersteunen. De druk op het doel van Gorecht nam in enige mate toe, maar voor 



Gorecht ontstond er meer ruimte om te komen tot hun countervoetbal. In totaal kregen zij hierdoor 



twee opgelegde kansen, waarvan er ééntje tegen de onderkant van de lat terecht kwam. Over het 



geheel genomen bleef Alcides, ondanks deze doelrijpe kansen van Gorecht, het betere van het spel 



hebben. Tot aan de laatste minuut werd er geknokt in de hoop er nog minimaal een penaltyreeks uit 



te halen. Super jammer was het dat dit uiteindelijk niet haalbaar bleek. Het was helemaal knetter 



verdiend geweest. Teleurgesteld werd na het laatste fluitsignaal de kleedkamer opgezocht en 



aansluitend aan de terugreis begonnen. Wij als technische staf konden enkel de mannen 



complimenteren voor het vertoonde teamspel en strijdlust. Ook tegenstander Gorecht deed dit nog 



eens dunnetjes over. Wel zuur dat dit geen winst en daarmee voortzetting in de beker doet 



opleveren, maar zo terugkijkende kon Alcides dit absoluut doen met opgeheven hoofd. Met nog 



meerdere competitiewedstrijden in het vooruitzicht, wederom een beste opsteker waardoor hier 



met veel vertrouwen naar uit kan worden gekeken. De eerstvolgende pot is 5 maart thuis tegen 



Heerenveense Boys. Dit wordt nog een hele bijzondere, maar wie weet ook nog een hele 



verrassende. Waarom? Ik zou zeggen, kom daarvoor om 11.15 uur maar naar sportpark Ezinge of 



duik in het eerstvolgende wedstrijdverslag. Voordat het zo ver is, iedereen een fijne 



voorjaarsvakantie en voor alle wintersporters veel sneeuw-, ski- en snowboardplezier.



Jan